T/2

¨How do you know when its over?¨

¨Maybe when you feel more in love with your memories than with the person standing in front of you¨

T/1

What if I find someone new but still fall asleep to the tought of you?

vind je niet/1

Vreemd vind je niet.

Alles wat je weet alles wat je doet is voor hem of heeft met hem te maken. Als ik nu terug denk, leefde je voor hem. Best treurig eigelijk. Maar op dat moment voelde dat goed. Heel stiekem weet je wel dat dit niet de manier is en dat liefde van twee kanten komt maar omdat jou liefde voor hem je zo blind had gemaakt nam je het hem niet kwalijk. Je wist dat hij van je hield en je maakde je zelf wijs dat hij alles wardeerde wat je voor hem deed. Dat ook nog eens. En tuurlijk, hj hield ook van jou daar zou niemand ooit over in discussie gaan maar wat jullie hadden aan het einde, wat jullie hadden leek niet eens op wat jullie hadden aan het begin. En dat wist je ook. Diep van binnen wist je dat het een afgelopen zaak was, dat het laatste beetje vuur wat jullie voor elkaar hadden uitgebrand was. Maar dat zou je nooit toegeven. Want dan had je gefaald toch? En dan zou je hem kwijt raken. Het maakde niet uit dat iedereen het zag en iedereen het wist, dat jullie liefde uitgebloeit was. Je zou het nooit toegeven. Want je wist dat het net zo goed jou schuld was als die van hem. Jij was zo bang om hem kwijt te raken en zo bang om alleen te zijn dat je alles voor hem deed, alles voor hem was. Triest eigelijk hé. En tuurlijk, hij heeft er meer dan aanleiding naar gegeven. Al die meisjes achter je rug om. Al die vreselijke avonden. Ruzies hadden jullie nooit want alles wat hij deed ontkende hij en als je wel je geduld verloor liep hij van je weg. Conflicten ontlopen leek dan het beste om te doen dacht hij. Onvolwassen vind ik het, vond jij het. Helaas vonden de meeste ruzies en uitbarstingen plaats op openbare plekken en met nogal een hoog alcohol gehalte in je bloed. Want op gelegenheden en avondjes uit kwam je altijd wel iemand tege die wat te vertellen had. Altijd wel iemand met wie hij had gesproken als wat op meer dan vrienden leek. Hij was altijd al een flirt geweest. Je kon het alleen niet helpen het veel te persoonlijk op te vatten. Dat je niet genoeg was of dat hij uitgekeken op je was. De persoonlijkheid die je bent, ontplofde je van woede en confronteerde hem. Elke keer weer zei hij de juiste dingen en elke keer weer vervolgde jullie de avond alsof er niets aan de hand was. Zoals ik al eerder noemde, ik nor wie dan ook zal ontkennen dat hij verliefd op je was. Dat was hij zeer zekers. Het waren dan ook die blikken die hij je altijd gaf in de witte brood weken en die lieve woordjes die echter voelde dan wat dan ook die jou aan het einde staande hebben gehouden. Aan het einde, toen zijn liefde voor jou weg zakde. Hij begon jou te zien als iemand die er altijd wel zou zijn. Die altijd wel een zwak voor hem zou behouden. Als iemand die hij heel goed kon bespelen. Hij zag jou zo, hij ziet jou nogsteeds zo, hij gaat jou altijd zo zien, omdat jij hem dat toeliet. Jij verwende hem en daar zag jij zoals ik al zei niet heel veel kwaad in. Het werd ook pas echt duidelijk wat er allemaal aan de hand was nadat jullie uit elkaar waren. Vreemd vind je niet? Dat één jongen waarmee je de mooiste romance van je leven hebt gedeeld, je eerste echte liefde, langzaam kan veranderen in een zieke geest die je gebruikt en niet eens echt meer ziet voor wie je bent. En dat je er nog zelf aanleiding naar hebt gegeven, dat is gewoon triest.